Campagne Verborgen ingrediënten: Etiketteer genetisch gemodificeerd voedsel!

Campagne Verborgen ingrediënten: Etiketteer genetisch gemodificeerd voedsel!

Voedseletiketten in de EU staan op het punt te worden aangepast. Binnenkort tonen ze misschien niet meer of er aangepast DNA in je voedsel zit. Dit schaadt een fundamenteel consumentenrecht: 𝐡𝐞𝐭 𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐨𝐦 𝐭𝐞 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐞𝐭𝐞𝐧. Daarom starten we een EU-brede actie. Van persoon tot persoon, van land tot land, van ons naar het Europees Parlement. Zodat onze stemmen gehoord worden. Deel de video en word lid van de WhatsAppgroep! Naar de video

Op 18 mei stemt het Europees Parlement over een ingrijpende verandering in de regels rond voedseletiketten. Als het wetsvoorstel wordt goedgekeurd, zullen voedingslabels niet langer vermelden of een product genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) bevat. 

Daar klopt iets niet! Wij als consumenten hebben het recht om te weten wat er in onze voeding zit. Als deze wet wordt aangenomen, zou dit de eerste keer in de geschiedenis van de Europese Unie zijn dat beleidsmakers bewust de beschikbare informatie voor consumenten verminderen.

Daarom moeten we het stemproces in het Europees Parlement beïnvloeden. Ons doel is duidelijk: ervoor zorgen dat consumenten hun recht behouden om te weten wat ze eten. Alleen met jouw steun kunnen we deze boodschap verspreiden doorheen Europa.

Wat heeft dit te maken met agro-ecologie?

Op het eerste gezicht lijkt een debat over voedseletiketten misschien technisch of ver van ons bed. Maar de voorgestelde wetswijziging raakt aan een kernprincipe van agro-ecologie: transparantie en zeggenschap over ons voedselsysteem.

Agro-ecologie vertrekt vanuit het idee dat boeren, consumenten en gemeenschappen controle moeten hebben over hoe voedsel wordt geproduceerd, verwerkt en geconsumeerd. Dat betekent ook dat mensen toegang hebben tot duidelijke en eerlijke informatie over wat er in hun eten zit. Zonder die informatie wordt het moeilijk - zo niet onmogelijk - om bewuste keuzes te maken.

Het weghalen van informatie op etiketten gaat lijnrecht in tegen dat principe. Het maakt voedselketens minder transparant en vergroot de afstand tussen producent en consument. 

Daarnaast raakt dit dossier ook aan de bredere machtsverhoudingen in ons voedselsysteem. Agro-ecologie zet in op lokale kennis, biodiversiteit en autonomie van boeren, terwijl ggo's vaak gelinkt zijn aan gepatenteerde zaden en de groeiende invloed van multinationals. Transparante etikettering is een van de weinige instrumenten waarmee consumenten zich bewust kunnen verhouden tot die realiteit.

Kort gezegd: dit gaat niet alleen over wat er op een etiket staat. Het gaat over de vraag wie beslist over ons voedsel, en of we als samenleving kiezen voor openheid, duurzaamheid en democratische controle, of net het tegenovergestelde.