El Niño 2026: Onze Filipijnse partners slaan alarm én bouwen aan oplossingen
El Niño is nog niet begonnen, maar Filipijnse boeren voelen de gevolgen nu al. El Niño is een natuurlijk weerfenomeen waarbij het zeewater in de tropische Stille Oceaan periodiek opwarmt. Met de klimaatopwarming worden de gevolgen ervan steeds ernstiger. Als deel van ons programma proberen de partners boeren zo veel mogelijk te ondersteunen om zich voor te bereiden en problematisch beleid aan te kaarten.
Op het eiland Panay kampen ze vandaag al met extreme hitte en een groeiend watertekort, terwijl El Niño officieel nog niet van start is gegaan. Volgens de weerdienst PAGASA is er tussen juli en augustus 2026 al 62% kans op El Niño. Tegen het einde van het jaar stijgt die kans zelfs tot 83%.
Voor boeren zijn de gevolgen nu al zichtbaar. Lokale boerenorganisaties in de provincies Antique, Capiz en Iloilo melden dalende waterstanden in rivieren en bronnen, uitdrogende landbouwgrond en schade aan groenten, fruitgewassen, rijst, maïs, koffie en cacao. In Noord-Iloilo stierven zelfs landbouwdieren door de extreme hitte.
Onze partner MASIPAG wacht niet af. De boerenbeweging verspreidt informatie over de verwachte impact van El Niño en helpt landbouwers zich voor te bereiden. Via online vormingen en infographics deelt MASIPAG praktische oplossingen om de weerbaarheid van landbouwbedrijven te versterken. Boeren worden aangemoedigd om droogtebestendige zaden te gebruiken, alternatieve gewassen te telen, vocht in de bodem vast te houden met bodembedekking en hun percelen nauwgezet op te volgen.
Tegelijk klinkt er ook een politieke boodschap. Partnerorganisatie CCNCI roept de Filipijnse overheid op om een structureel programma uit te werken voor boeren die getroffen worden door El Niño. Daarbij moet volgens de organisatie bijzondere aandacht gaan naar de meest kwetsbare landbouwgezinnen, die vaak als eerste de gevolgen van klimaatverandering ondervinden.
De situatie op Panay toont hoe klimaatverandering landbouwgemeenschappen steeds harder treft. Maar ze laat ook zien hoe boerenorganisaties niet alleen alarm slaan, maar zelf oplossingen ontwikkelen én beleidsmakers ter verantwoording roepen.