Van elke tien boerderijen in 1980 zijn er vandaag nog drie over. De prijs van landbouwgrond is ongelofelijk hoog en nieuwe handelsverdragen zorgen voor nog meer schaalvergroting wereldwijd. 

Onder het mom van voedselzekerheid moet alles sneller, groter, meer. De gemengde boerderijen die eeuwenlang in evenwicht met de natuur werkten, werden door verschillende beleidskeuzes aangestuurd te vergroten, intensiveren en innoveren.

De winnaar van dit verhaal is de agro-industrie. Ze verkoopt kunstmest, zaad en pesticiden, koopt de oogsten op wanneer het uitkomt en heeft de verwerking en export in handen. Zo maakt ze miljardenwinsten op de kap van de boeren (m/v/x), burgers en planeet. Kapitaal waarmee ze gronden opkoopt en zo de prijs doet stijgen.

Wereldwijd verzet

In tal van landen verzetten sociale bewegingen en burgerorganisaties zich tegen de groeiende greep van multinationals op ons voedselsysteem. Ze kiezen voor een concreet alternatief: boerenlandbouw.

Een landbouw die een eerlijke verloning garandeert. Waar boeren en boerinnen autonoom zijn en solidair met elkaar. Waar de boer zelf kiest over teelt, zaad, mest, technologie, infrastructuur en landbouwproducten. Met zorg voor een leefbare omgeving van mens, dier, plant, boer en natuur. Boerenlandbouw voorziet gezond, lokaal voedsel, dat een recht is van ons allen.

Politieke verantwoordelijkheid

Samen bouwen we een autonoom systeem en eisen we dat overheden hun verantwoordelijkheid nemen. Zij moeten een klimaat creëren waarin duurzame landbouw kan floreren, ondersteund door eerlijke wetgeving en beleid. We eisen een eerlijke toegang tot grond voor boeren en een beperking op de buitensporige concentratie en controle van grond door multimiljardairs.

Tekst door MoBo-collectief, Boerenforum en De Landbouwbrigades